हाम्रा कम्युनिष्ट नेताहरूलाई रूकुम घटनाले पोल्छ कि पोल्दैन ?

Gs smith 2 15

संसारमा कुनै त्यस्तो प्राणी छैन, जहाँ सजातिले सजातिलाई मारोस् । कुकुरले कुकुरलाई, बाघले बाघलाई मारेको कुनै तथ्यांक छैन, सामान्य झगडाबाहेक । मान्छे त्यस्तो प्राणी हो, जसले मान्छेले मान्छेलाई मार्छ या हत्या गर्छ । सायद त्यही हत्या गर्नलाई होला कथित समाजले मान्छेभित्र पनि जात र विजात छुट्याएको । मध्य युगीन समाजमा हत्या र हिंसाका शृंखला तीव्र थिए । तर त्यसबेला जातीय विभेद थिएन । त्यसको निरन्तरता आधुनिक समाजको विश्वयुद्धसम्म सांगठनिक रूपमा हावी भयो । तथापि अहिले हुँदै नभएको होइन ।

आज समाज मानवीय मूल्यको सम्मान गर्दै आफ्ना खुसी र स्वतन्त्रता विरोधी हरेक कुरा त्याग्ने युगमा प्रवेश गरिसकेको छ । समाज आज जात, धर्म, सम्प्रदाय र राजनैतिक विचारधारालाई मात्र होइन, कतिपय अवस्थामा देशलाई समेत स्ततन्त्रताको विरोधी ठानी अन्तर्राष्ट्रवादी भातृत्वको भावना विकासको दिशामा अघि बढिरहेको छ ।

मानवीय खुशी र स्वतन्त्रता स्खलन गर्ने हरेक कुराको साथ र समर्थनलाई छोडी मानवीय मूल्यको स्थापना गर्न र केवल मानव जातिको मात्र कल्याण गर्न आतुर भइरहेको छ । विश्व समुदायको चरम मानसिक र भावनात्मक विकासको यस घडीमा नेपालमा अन्तरजातीय प्रेमकै कारणले कसैको हत्या हनु भनेको सिंगो मानवीय सभ्यता र मानव जातिमाथि जबर्जस्त हमला हो । यो जातीय अतिवादीताको पराकाष्ठा हो । नेपाली समाज मानवताविहीन अति खोक्रो देखिन थालेको छ । र, विश्व मानव समुदायमा हामी कहाँ छौँ भन्ने पुष्टि पनि भएको छ ।

गत शनिबार बेलुकी नवराज विश्वकर्मा साथीहरूसहित आफ्नी प्रेमीकालाई लिन प्रेमिकाकै आग्रहमा जाजरकोटबाट रूकुमको चौरजहारी हिँडे । उनकी प्रेमिका सुष्मा मल्लकी आमाले चाल पाएपछि गाउलेहरूलाई गुहारिन् । गाउँलेहरू हातमा खुकुरी, भाला जस्ता घरेलु हतियार ल्याएर आए । नवराजको टिमलाई खेद्न थाले । बाटोमा जे भेटिन्छ, त्यसैले हाने । अन्ततः नवराजलाई ढुङ्गाले किचिकिची मारे । त्यो हत्यारा समूह त्यति मै सीमित भएन । उनीसँग गएका अन्य ५ जनाको विभत्स हत्या गरी भेरी नदीमा बगाइदिए । त्यसमध्यका अझैं १ जना बेपत्ता छन् ।

अन्तरजातीय प्रेमकै कारण भएको यो हत्याले सम्पर्ण नेपाली समाजलाई नै फेरि एक पटक स्तब्ध बनाएको छ । यस प्रवृत्तिको घटना यो पहिलो भने होइन । यसअघि पनि अजित मिजार, संगीता परियार, कृष्णकुमार पासवान, शिवशंकर दास, माया तोलांगीले विजातीय प्रेमकै कारण हत्या हुनुपरेको थियो । पीडितले अहिलेसम्म न्याय पाएका छैनन् । यो जातीय अहंकारले मुलुक र मानवताको धज्जी उडाएको छ भने कानुनी र लोकतान्त्रिक व्यवस्थाको उपहास गरेको छ ।

के प्रेम गर्नु पाप हो ? स्वतन्त्र वर बधु छान्न पाउने अधिकार कसैलाई छैन ? यसलाई अपराध नै ठान्ने हो भने पनि यसको कुनै कानुनी उपचार छैन ? हत्या मात्र निर्विकल्प उपाय हो ? सिंगो गाउँ नै उर्लेर सामूहिक हत्या गर्नु र घटनामा जनप्रतिनिधि वडाध्यक्ष डम्बरबहादुर मल्लको संलग्नताले घटनालाई झन रहस्यमय बनाएको छ । यो नियोजित र योजनावद्ध थियो भन्ने अनुमान लगाउन कुनै गाह्रो छैन । यसरी सिंगो समाज नै मिलेर छ, सात जनाको हत्या गर्नु जत्तिको निन्दनीय र भत्सनीय कार्य कथित जातीय विभेदको नांगो रूप अरू के हुन सक्ला र ? जातीय साम्प्रदायिक हिंसा भड्काएर सामाजिक सदभाव बिथोल्न गरिएका यस्ता प्रयास कसरी पटक पटक नै सफल भएका छन् ।

कथित दलितहरूले विशाल नेपालको एकीकरणदेखि लोकतान्त्रिक गणतन्त्रसम्म नै सामाजिक राजनीतिक रूपान्तरणमा अहम भमिका निभाएकै छन् । आन्दोलन र क्रान्तिमा सबैभन्दा बढी सामेल भएको देखिन्छ । यसको प्रमाण कथित जनयुद्धका सहिद र बेपत्ताको लिस्ट हेरे पुग्छ । सयौँ वर्षदेखि हेपिँदै, चेपिँदै समाजको पिँधमा रहेको यो समूदाय मुक्तिको सपना देख्दै निकै आन्दोलनमा सहभागी भयो । समाजमा न्याय, समानता र शान्तिका लागि भनेर जनयुद्धको सुरूवात भएको थियो । रोल्पा र रूकुम नै जनयुद्धको केन्द्र थिए । जनार्दन शर्मा जनमुक्ति सेनाका कमाण्डर थिए । यही युद्धको केन्द्र भएको व्याजले नै शर्मा लगायत अन्य नेताहरूलाई पटक पटक मन्त्रीमा आसिन बनायो ।

देशमा लोकतन्त्र आयो, गणतन्त्र आयो । देश धर्म निरपेक्ष भयो । छुवाछूतमुक्त भयो । विसं २०२० को मुलुकी ऐनदेखि नै कानुनी रूपमा छुवाछूत तथा जातीय विभेदलाई दण्डनीय मान्दै आएको छ । कानुनी रूपमै जातीय विभेदलाई हटाएको ५७ वर्ष भैसक्दा पनि जातीयताकै आधारमा यसरी हत्याका शृंखला बढिरहनुमा के राज्यको जिम्मेवारी हुँदैन ? जातीय कारण देखाएर हत्या हुनुको प्रमुख कारण सरकार हो । किनकि जात व्यव्था अहिले (५७ वर्ष) सम्म जीवन्त राख्न सरकारका अंगहरूले नै साथ दिइरहेका छन् ।

जातीय अहंकारले ग्रस्त हत्याराहरू त गौण कारक मात्र हुन् । मूल कारक र प्रेरक सरकार नै हो । उक्त हत्या राज्य संरक्षित हत्या हो । यो भन्दा पहिले अजित, संगीता लगायतका हत्या काण्डका दोषीले न्याय नपाएकै कारणले हत्याराहरू प्रेरित भएका हुन् । यो स्थिति सिर्जना गर्ने सरकार होइन र ? जातीय विभेद कानुनी रूपमा अन्त्य भएको यतिका वर्षसम्म विभेद विरूद्धको अधिकारको जनतामा प्रत्याभूत नहुनु, जनतालाई महसुससम्म बनाउन नसक्नु राज्यको दोष होइन भन्न मिल्दैन । सत्ता र सरकारले जातीय विरासत तोडेर नागरिकलाई समानता र भातृत्व प्रदर्शन गर्नुपर्नेमा उल्टै मलजल गरी हत्याराई शक्ति र सत्ताका भरमा मैमत्त साँढेलाई झै सडकमा छोडिएको छ ।

हत्याको कारण जे भए पनि कारक भने कानुन निर्माण गर्ने कार्यान्वन नगर्ने राज्य हो । हैसियतका आधारमा काम गर्ने राज्यका अंग हुन् । जात र भातलाई समाई राख्ने जनता पनि हुन् । यसको कलंक सबैलाई लाग्नुपर्छ । यस्तो विभत्स, पासविक र जघण्य हत्याले कसको मन नपोल्ला र ? संसारकै उत्कृष्ट संविधान भनिएको कानुनी राज्य र आफूलाई जातिपाती नमानी अन्तर्राष्ट्रवादी मान्ने कम्युनिष्ट पार्टीको शक्तिशाली सरकार हुँदासमेत यस्तो प्रवृत्ति दोहोरिरहनु, दोहो¥याउन प्रेरित गरिरहनुले झन बढी पोलिरहेको छ । कम्युनिष्ट नेताहरूलाई यस घटनाले पोल्छ कि पोल्दैन खोई ?

नवराज पवित्र प्रेमको खातिर तिम्रो रगत मात्र बगेको छैन, रगतसँगै मानवीय संवेदना र चेतना पनि बगेको छ । भेरीलाई रंग्याउने तिम्रो रगतले, मानव सभ्यातालाई कलुषित बनाएको छ । संसारको सबैभन्दा खतरनाक प्राणी मानिस नै हो भन्ने प्रमाणित भएको छ । मान्छेको प्रमाणपत्र हुने र नहुनेका बीचको झन गहिरो खाडल बनाएको छ। थाहा छैन यो खाडल पूर्ण अझैं कति जनाले बलिदानी दिनुपर्ने हो ? भावपूर्ण श्रद्धाञ्जली ।

प्रतिकृया दिनुहोस

साताको लोकपृय

आज असार २० गते शनिबार, शनिदेवको पुजा गर्दै आजको राशीफल हेर्दा यस्तो हुन्छ फाइदा

Rashi sabibar shanidev

मेष (चु, चे, चो, ला, लि, लु, ले, लो, अ) मन पर्ने वस्त्र, अलङ्कार आदि उपहार पाइने योग छ । स्वादिष्...